bumpstyle • 002

Whoo, halfway there! Bijna dan.. nog een paar dagen en ik mag de 20 weken mijlpaal afstrepen. Super leuk en spannend tegelijk. De eerste babymeubeltjes stromen binnen en er komt steeds meer structuur in het beginnende 'babyhoekje'. Ik kan niet wachten om alles helemaal leuk in te gaan richten en te organiseren. Ik kijk zo uit naar m'n allereerste babywasje (zo'n zwangerschap doet rare dingen met je). Ik wacht er nog maar wel even mee, want waarschijnlijk ga ik alles tijdens m'n verlof nog zo'n 6 keer wassen, opnieuw opvouwen en misschien zelfs wel strijken (nice to know: ons strijkijzer staat al ongeveer 2 jaar onaangeraakt in de kast). Ik bereid me voor op hysterische nesteldrang. Bring it on.

Normale kleding wordt steeds lastiger, maar ik vertik het om alleen in positie-gewaden te lopen (nu weet ik best dat er ook leuke positiekleding bestaat, maar ik vind het tot nu toe vies tegenvallen). Ik leef dus momenteel onder het motto 'rekt het niet dan scheurt het wel'. So far so good. Ik zei altijd "Ik ga zeeeker niet zo'n spijkerbroek met band dragen, no way no how..". Maar nu, na ongeveer 20 positiepanty's kapotgetrokken en versleten te hebben, moet ik toegeven dat ik er stiekem wel aan toe ben. Lord help me. Mocht iemand de gouden tip hebben voor de ultieme, hippe, positiespijkerbroek, share your wisdom!

Voor nu trek ik nog even een stretch-jurkje uit de kast en hijs ik mezelf in een positiepanty, joe!

Liefs,
Esmee

Bloemenrok: Primark | Kanten shirtje: H&M | Zonnebril: Primark | Schoenen: Dr. Martens

5x onhandig en zwanger

Ik ben altijd al onhandig geweest. Ik ga met 250km p/u door het leven en wil altijd alles snelsnel doen. Soms is dat fijn, want it gets shit done. Maar soms is het ook heel vervelend. Tel er namelijk een flinke dosis onhandigheid bij op en je hebt Esmee. Nu ik zwanger ben moet ik alles een tandje lager doen. Dat vind ik ergens wel fijn (en ik merk ook wel echt dat ik het nodig heb!) maar ergens anders vind ik het ook bloedirritant. Misschien herkenbaar voor sommigen, maar vooral bedoelt om even te relativeren en mezelf (een heel klein beetje) uit te lachen. 5x onhandig en zwanger.

1. Traplopen
Ik kan me nog herinneren dat ik op 16 jarige leeftijd als een babygiraffe de trap afliep. Aan mijn voeten een paar -net nieuwe- stiletto's. Mijn vader stond onderaan de trap. En ik dacht: "I got this". Vervolgens gleed ik uit/ging ik door mijn enkel en belande ik als een opgevouwen hoopje ellende onderaan de trap (tot groot verdriet/plezier/ongeloof van mijn pap). 11 jaar later is daar geen verbetering in gekomen. De stiletto's laat ik tegenwoordig staan. Maar zelfs op sneakers presteer ik het nog om een tree te missen, half uit te glijden en me wanhopig vast te moeten klampen aan alles wat me staande houd. Niet echt wenselijk, zwanger en al. Dus bij voorbaat sorry, mocht je ooit achter me lopen op de trap de komende maanden, ik ga met slakkengang en als een bejaarde zowel omhoog als naar beneden.

2. Kracht zetten (potjes openmaken)
Ik kon eerder al geen pot saus, jam of augurken openen zonder de inhoud voor een gedeelte over de vloer/het aanrecht/mezelf uit te strooien. Maar nu is het helemaal om te janken. Mijn kracht is weg. Ik krijg potjes 9 van de 10 keer sowieso al niet zelf open. Dat maakt me woest. Om hulp vragen doe ik dus ook lekker niet. Nee hoor, ik ga gewoon door met prutsen tot mijn handen zeer doen, mijn hoofd rood aangelopen en mijn geduld op is. Uiteindelijk heeft vriendlief dan zo genoeg van mijn gezucht, gegrom en getier dat hij het potje uit mijn handen rukt en het zelf wel even doet. Echte liefde.

3. Deuren open en dicht doen
Of ik doe de deur niet ver genoeg open en knal met hoofd/knie/elleboog tegen de deur of deurpost, of ik doe 'm dicht met mijn tengels ertussen. Echt fijn. Gelukkig heeft ons huis niet zo heel veel deuren, maar heelhuids de wc in en uit komen is een ware uitdaging.

4. "Dat weet ik niet meer"

Ik ben niet snel trots op mezelf, maar iets waar ik altijd uitermate blij mee was en zelfs een tikje arrogant over deed, was de kunst van mijn geheugen. Ik noemde mezelf geregeld olifant (want die vergeten ook nooit wat) en vond het vooral heel knap van mezelf dat ik geen agenda nodig had om afspraken te onthouden. Dat is nu wel even anders. En ik moet er een beetje mee oppassen, want geregeld beschuldig ik Marcel (heb je nou weer de lamp aan gelaten?) van dingen die ik zelf ben vergeten. De arme man, haha. Dus, lijstjes maken, alles opschrijven en agenda (met herinneringsmelding) bijhouden. #zwangerschapsdementie anyone?

5. Autorijden
Dat vind ik sowieso al suuuuperstressvol (ben ik de enige?). Ik ben me zo ontzettend bewust van het feit dat ik ieder moment iemand (of iets) kan aanrijden en dat het eigenlijk best wel gevaarlijk is. Mijn ouders zeiden altijd: "JE RIJDT IN EEN MOORDWAPEN". Dus dat dreunt nog iedere keer door wanneer ik de auto instap. Maar nu ik zwanger ben is autorijden opeens nog stressvoller geworden. Ligt dat aan m'n hormonen? Of m'n verhoogde klunzigheid? I don't know. Wat ik wel weet is dat ik al een aantal keer huilend de auto aan de kant heb gezet omdat er iemand toeterde, de motor afsloeg of ik een afslag miste. Fiets, waar ben je?!

Ben jij de rust zelve (zowel voor als) tijdens je zwangerschap? Teach me, master! Ik kan alle tips gebruiken, echt!

Liefs,
Esmee

bumpstyle • 001

Jongens, kijk nou toch even! De buitenwereld kan er ook niet meer omheen. Er zit echt een minimensje in mijn buik. Ik vind het fantastisch maar ook heeeel gek soms. Dat dat zomaar kan. En ik word gewoon mama! Ik merk echt dat ik met de dag ronder word. Mijn favo high waist jeans kan ik al weken niet meer aan (serieus, na week 5 zeiden die okdoei). Ik vond mezelf fashionable aankleden altijd al een hele uitdaging, wel een leuke, maar toch. Nu ik zwanger ben vind ik het nog lastiger. Maar, soms heb je een good hair day, is je outfit on point en mag dat op de foto. Onnie?
Mijn heerlijkste nieuwe aanwinst is deze trui van Lotte Oudshoorn Design. Ik ging eigenlijk voor de gele variant, maar die was er even niet meer (je voelt 'm vast wel aankomen, die komt er nog wel :P). Ik ben helemaal geen roze type, maar deze vond ik echt fantastisch. Hij zit perfect en is heerlijk zacht. Plus hij past precies in het plaatje van mijn voornemen om meer local en eerlijke fashion te shoppen. In Gouda kan dat zo goed! Er zitten heel veel leuke winketjes waaronder "Onze Nieuwe Winkel" waar je LOD kan shoppen en terecht kan voor heerlijke babykleding. Ik denk dat je mij daar nog vaak gaat vinden, hihi.

De outfitpost, in een 'nieuw jasje'! Letterlijk, haha. Ik vind het nog steeds leuk om dit soort dingen te delen op mijn blog, dus dat blijf ik ook lekker doen.

Liefs,
Esmee

Trui- LOD | Metallic rok - C&A | Gouden kettinkje - H&M

thuis in gouda • huiskamer

Zelf word ik altijd heul erg blij van binnenkijken bij mensen, dus het leek mij wel leuk om jullie een klein kijkje in ons 'nieuwe' huisje te geven. In hartje Gouda! Het is nog laaaang niet af, maar begint er zeker op te lijken. En nu er nog niet overal babyspullen liggen (waar gaan we subtiel een box verwerken in dit interieur?) vond ik het een goed moment wat foto's te schieten. Ik was niet de enige, ons katmodel-in-spe was ook erg enthousiast.
Wat ik vooral fijn vind aan dit (tijdelijke) huisje is de hoeveelheid licht. Hoewel ik een vampier van nature ben, vind ik het toch wel erg lekker dat de hele ruimte oplicht door de raambekleding heen. En dan vooral als de zon schijnt. Verder ben ik gek op hout, natuurlijke kleuren en vintage items (oh, en okergeel! hehe). Het kleed dat nu bij de bank ligt is van Ikea, maar ik ben driftig op zoek naar een "echt" vintage exemplaar. Ook onze eetkamerstoelen zijn niet echt eetkamerstoelen, maar van die uitklapbare-6-euro-stoeltjes. Ook daar komt binnenkort verandering in. Maar al met al vind ik het hartstikke fijn thuiskomen en ben ik gelukkig als ik met een kruik en een kopje thee op de bank zit.

De foto's van mijn meest trouwe volger en waarderend fotomodel krijgen jullie er gratis bij. Ik weet niet wat het is, maar dit gekkie volgt me overal. Zeker als ik ergens mee bezig ben (pakketje uitpakken, opruimen, was vouwen en dus ook foto's maken) zit ze er bovenop. Het liefst ligt ze zelfs naast mijn laptop te slapen als ik aan het werk bezig ben. En deze crazy cat kan ook nog poseren, haha! Kijk dan hoe ze ervoor gaat zitten/liggen. Niet te doen. Ik ben compleet gesmolten en heb me kapot gelachen. Nu ligt ze heerlijk te snurken van alle opwinding.

Hopelijk vonden jullie deze sneakpeak in ons huisje leuk, de volgende keer laat ik jullie onze slaapkamer zien, maar die heeft nog even wat liefde nodig.

Groetjes!
Esmee

twee plus een is drie ♥

Na 7 zwangerschapstesten, 3 echo's en het (letterlijk) levende bewijs onder mijn kleding is er geen ontkennen meer aan: ik ben zwanger!!! En dat betekent dat wij om en nabij 11 oktober 2017 een klein mensje mogen verwelkomen. Ik moest er even aan wennen en de eerste paar weken geloofde ik er geen zak van (vandaar ook al die testen) maar inmiddels ben ik er helemaal aan gewend en ben ik supertrots en blij! Tijd om het grote nieuws te delen met de rest van de wereld!