Featured Slider

Even over angsten, zwangerschapsdiabetes en vergeetachtigheid

De tweede helft van mijn zwangerschap, daar zit ik nu. Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik de eerste positieve test in m'n handen had. Ik had het echt nog (lang) niet verwacht. We hadden afgesproken niet 'heel hard ons best te gaan doen' en gewoon te 'kijken hoe het zou lopen'. Met het gemiddelde van 6 maanden tot een jaar 'proberen' in mijn achterhoofd nam ik op 31 december 2016 mijn laatste glaasje champagne en was ik voor het laatst ongesteld. We hebben welgeteld twee weken 'niet ons best' gedaan. Toen was ik zwanger. Gek hoe het kan lopen, maar ik geloof wel dat dingen gaan zoals ze moeten. Blijkbaar vond het universum dat ik er klaar voor was. Nu vind ik dat zelf ook wel, maar kan het niet helpen soms te twijfelen.

Alles komt in drievoud zeggen ze (zowel goed als slecht?). Dus, wederom een blogje met drie dingen die me de afgelopen tijd bezig hebben gehouden. Want bezig, dat ben ik (en dan vooral in m'n hoofd, de rest gaat niet zo hard meer, hehe).

Word ik wel een goede mama?
Wat is dat toch een emotionele rollercoaster, zo'n zwangerschap. De eerste 20 weken zat ik me constant druk te maken over de gezondheid van ons kleintje en sinds het goede nieuws van de 20 weken echo zit ik me constant druk te maken over mezelf. Ik moet nog steeds wennen aan mijn nieuwe 'rol'. Ik heb straks een voorbeeldfunctie. Maar wat nou als ik helemaal geen goed voorbeeld ben? Ik vloek en tier en verlies mijn geduld regelmatig, gaat mijn kleine dat overnemen? Natuurlijk verberg je dat soort dingen voor je kind, maar zijn ze ook niet gewoon menselijk? Af en toe je 'cool' verliezen? En hoe moet dat dan als ik zelf een rotdag heb? En wat gaat hij ervan vinden dat mama geen vlees eet? Wil hij dat dan ook? En is dat dan wel gezond? Aan alles ga je twijfelen. Op dat soort momenten denk ik aan alle mensen die misschien beter geen kinderen hadden kunnen krijgen. Adolf en z'n vrouw bijvoorbeeld. Niet zo'n slimme zet. Of Britney Spears. Kennen jullie die beelden nog? Ook misschien niet het beste voorbeeld. Nu durf ik met bijna 100% zekerheid te zeggen dat ik niet van plan ben een derde wereldoorlog te starten of mijn kind achter het stuur op schoot te nemen (dat is uiteraard een grapje, dat weet ik voor 2324235% zeker) dus belabberder dan zij zal ik het vast niet gaan doen. Dat zet alles weer een beetje in z'n perspectief. En.. zo lang er liefde is, komt alles goed.

Dagcurve prikken
Dacht ik me even lekker druk te kunnen maken over mijn toekomstige rol als moeder, kreeg ik nog even een lichamelijke hobbel. Bij de laatste verloskundige controle had ik blijkbaar een sprongetje gemaakt, in gewicht that is. Zo ver van de grond kom ik al weken niet meer. Ik kwam heel geleidelijk aan de afgelopen maanden en dit keer was het meer dan de controles ervoor. Wat ik in totaal ben aangekomen is nog steeds niet enorm schrikbarend (gelukkig) maar wat niet is kan nog komen uiteraard. Ik maak me geen illusies. Ik moet nog 16 weken (ongeveer) en dat is meer dan genoeg tijd om nog even lekker uit te dijen. Hopelijk blijkt het binnen de perken. Anyway, ik moest dus mijn bloedsuikerwaarden bij gaan houden. Ik vond het best een stressvol werkje en de vingerprik was nou ook niet echt m'n favoriet. De officiële uitslag laat nog even op zich wachten, maar na een Google-sessie ben ik al wel soort van overtuigd dat mijn waarden supernetjes waren en ik me verder geen zorgen hoef te maken. Time will tell.

Wat ging ik ook alweer doen?
HA, mijn brein. Gelukkig kan ik er zelf om lachen. Toen ik de titel van deze blog wilde intikken kon ik toch niet meer op het derde onderwerp komen. Wat had ik ook alweer bedacht? Angsten, Zwangerschapsdiabetes en....? Wat was die derde nou? Typisch, haha. Na een paar minuten moest ik lachen omdat ik dacht "HOEZO vergeet ik dit? Wat irritant!" en vrij snel daarna "Oh ja, dat dus". Het lijkt steeds erger te worden. Eerder gaf ik af en toe m'n lief de schuld van het aan laten van lampen, inmiddels vergeet ik zo'n beetje alles dat ik niet opschrijf. Mails beantwoorden, to-do's op werk, wat ik ook alweer moest bestellen bij de Jumbo.. Alles verlaat mijn hoofd net zo snel als dat het binnenkwam. Verdomd irritant. Ik heb overal lijstjes van lijstjes en werk angstvallig mijn agenda bij. Gelukkig heeft de Iphone een alarmfunctie zodat ik er ook echt aan herinnerd word dat ik wat moet gaan doen. Dus, ben ik je vergeten terug te appen, mailen, bellen of krijg je nog geld van me? Het spijt me echt, help me vooral een handje door me vriendelijk doch dringend te verzoeken van me te laten horen.

Liefs,
Esmee

bumpstyle • 004

Vandaag ben ik precies 24 weken (en dus 6 maanden) zwanger. 2/3e zit erop. Zo gek! Ik kijk ik de spiegel en zie mezelf steeds ronder worden. Ook andere mensen valt dit op. Geregeld zegt er iemand "Zooo, nu komt je buikje echt goed uit he?" Meestal reageer ik dan met: "Noem je me dik?". Soms kijkt iemand dan heel verschrikt en moet ik heel hard lachen. Zo warm als het is en zo langzaam als ik ga, kan ik dat nog steeds niet laten. No worries. Daarna zeg ik vrijwel meteen "GRAPJEEE, ik ben ook al vet lang zwanger". M'n hart is nog niet helemaal zwart. Voel je vooral vrij om er wat van te zeggen, ik maak graag een praatje over de omvang van mijn pens en de kleine man die erin zit.
Toch ook weer een mijlpaal, die 24 weken. Mocht ik nu bevallen, dan heeft ons kindje een hele grote overlevingskans. Best een geruststelling. Natuurlijk hoop ik dat hij zich nog lang niet laat zien. Maar ik hoop ook dat de tijd hypersupersnel gaat en dat het na een paar keer met mijn ogen knipperen oktober is. Als ik kijk naar het ledikantje, de box of de maxi cosi dan vind ik het nog steeds zo bizar dat daar straks een kleine baby in ligt. Maar ook zo mooi. Dat hebben wij dan gewoon 'gemaakt'. Kan er met mijn hoofd niet bij. Nog eerst even goed doorgroeien baby, dan doe ik dat ook ;)

Liefs,
Esmee

Kokerrok: H&M | Roze shirt: Stradivarius | Hoed: Primark | Schoenen: Primark | Zonnebril: Zara

PS. Doe jij al mee met de Polette giveaway? Nee? Doen! Check mijn vorige blogpost voor meer info.

Win: Een (zonne)bril op sterkte! • Polette

Eindelijk! Na lang wikken en wegen of ik deze stap zou moeten zetten, heb ik 'm dan nu genomen. Ik vond dat altijd maar voor oude mensen, zonnebrillen op sterkte. Jeweetwel, van die modellen aan een touwtje en van die mickey-mouse-oren-achtige constructies die je omhoog en omlaag kon 'flippen'. Lekker praktisch. Kon je mooi switchen tussen je gewone- en zonnebril. Wacht, ik zoek gewoon even een afbeelding, zie hier. Snap je nu wat ik bedoel? Niet om aan te zien. Dat beeld stond daarom ook altijd nog op mijn netvlies gebrand (hehe). Tegenwoordig zijn er hippere modellen op de markt, wist ik veel. Polette wist dat wel, uiteraard, en kwam als redder in nood.

Ik werkte al eerder (met veel enthousiasme) samen met Polette en schreef ook al eerder over mijn zonnebrillenverslaving. Het leek me om deze redenen een uiterst goed idee om weer een samenwerking aan te gaan voor een zonnebril op sterkte. Het bestelproces bij Polette kende ik al en was daarom nog simpeler dan de vorige keer. Ik heb namelijk bij mijn vorige bestelling mijn oogmeting opgeslagen. Die kan ik nu aanvinken wanneer ik een nieuwe bestelling doe. Vet handig. Ook over mijn montuur-keuze hoefde ik niet lang na te denken. Mijn vorige bril was namelijk de 'Dean View' en ik was zo blij met dit model, dat ik 'm nu ook gewoon in zonnebril-vorm heb besteld.

Maar waarom een zonnebril op sterkte? Werkt de combinatie lenzen + gewone zonnebril dan niet? Jawel hoor, heel goed zelfs. Maar zoals ik eerder aangaf, zijn mijn ogen soms echt even toe aan een dagje rust. Ik heb ochtenden dat ik voor de spiegel sta (vloekend, I might add) en met man en macht probeer mijn lenzen in te krijgen. Maar dat doet dan zo'n zeer, dat ik ervoor kies die dag mijn bril op te doen. En als de zon dan schijnt? Dan heb ik dus dikke vette pech. Meestal kom ik op zulke dagen met hoofdpijn aan op m'n werk en heb ik de rest van de dag permanente frons-lijntjes van het knijpen met mijn ogen. Voor die dagen, wilde ik dus een zonnebril op sterkte. Rust aan m'n ogen, ook als de zon schijnt. En die heb ik nu! Hoera!
Genoeg over mij. Door naar het leuke gedeelte, namelijk: ik mag een bril weggeven aan een van jullie! Dat mag een gewone bril zijn, maar ook een zonnebril met of zonder sterkte. Wat jij wil! Het enige dat je hoeft te doen is:

1. Polette volgen op Instagram
2. Esmeefordays volgen op Instagram
3. Een comment achterlaten onder deze blog of deze Instagrampost (beide = extra winkans) met welk montuur je graag zou willen hebben (Je vindt alle monturen op de website van Polette.)

That's it!

Deze winactie loopt tot en met 11 juli, dan kom ik terug van vakantie en ga ik een winnaar kiezen. Succes!

Liefs,
Esmee

Even over gezondheidsslippers, striae en hittegolven

Sjongejonge potverdikkie nog an toe! Wat is 't warm gewist he jungs? Vandaag (zondag 4 juni) is het ein-de-lijk wat koeler en kom ik weer een beetje tot leven. Dat heeft ook wel te maken met mijn slaapgebrek de afgelopen weken, maar toch. Als je er dan ook nog van die bloedjehete dagen achteraan krijgt is het helemaal gedaan met de fitheid. Ik heb me serieus nog nooit zo oud gevoeld. Ik ging er bijna pruimensap en Kukident van kopen. Niet te doen.

Ik wil verder niet klagen hoor, maar doe het lekker toch. Die zwangerschap, dat is me wat. Ik herken mezelf sommige dagen amper. Ik schreef al eerder over echo's, bh's en Rennies en nu heb ik weer een heerlijk lijstje voor jullie. Ik bombardeer deze tot de dingen-waarvan-ik-nooit-gedacht-had-dat-ik-ze-zou-kopen-laat-staan-gebruiken-lijst.

Gezondheidsslippers
Serieus, ik dacht altijd dat 'het wel mee zou vallen' met die opgezwollen pootjes. Maar nee hoor. Wanneer het kwik boven de 25 graden stijgt krijg ik m'n sneakers niet meer aan. Ik kocht al een paar 4-euro-instappers bij de Primark (want gierig) voor als m'n tenen weer eens klem kwamen te zitten. Maar zelfs die doen 'het' niet meer voor me. Een half uurtje lopen resulteert bij mij in wat vroeger een 3-daags festival met m'n voeten deed. Dus ik moest eraan geloven. Uiteraard weer op vriendelijk doch dringend verzoek van vriendlief. "Doe dat nou gewoon voor jezelf, is belangrijk" zegt hij dan. "Ja maar, 70 euro voor slippers? Ga weg hier" reageer ik op mijn beurt. Toch heeft hij een punt, voor zowel rug als voeten als kleine baby is het belangrijk dat ik niet ga strompelen. Dus hup, de Omoda in voor een paar Birkenstocks. En nu zijn er vast en zeker heel veel mensen die die slippers hart-stikke hip vinden. Nou, ik niet. Voor mij komen die dingen op een gedeelde eerste plek met crocs, qua onooglijkheid. Anywho. You can catch me on ma Birkies, howbodah?

Smeren smeren smeren
Wat laten wij, ons zwangeren, onszelf toch wat wijsmaken he. Ik heb opeens allemaal dingen "nodig" waarvan ik voorheen het bestaan niet wist. Nu is dat ergens logisch, want ik was ook nog nooit eerder zwanger. Maar volgens mij gaan er ook heeel wat onzinproducten de toonbank over. Want wij koopgrage bolbuikige consumptiemonsters willen natuurlijk het allerbeste voor onze baby's. En sinds die nog in onze buik zit, ook voor onszelf. Een van die dingen is het smeren van smeerseltjes tegen striae. Na wat research kwam ik erachter dat daar helemaal niet tegenaan te smeren is. Dat gebeurt je namelijk gewoon. Is genetisch bepaald. Je kan het wel een beetje inperken door, naast zwanger te zijn, niet teveel aan te komen (door eten, ya know). Maar heb je gewoon niet zoveel rek in je pens? Dan heb je inderdaad gewoon pech. Dat weet ik nu, na het aanschaffen van 2 potjes Oh Lief tummy wax en een xxl verpakking bio oil. Ik denk maar zo: baat het niet dan schaadt het niet.

Verkoeling
Gemiddeld gezien hebben wij, hier in Nederland, zo ongeveer 2-en-een-halve-dag per jaar mooi weer. En met mooi weer bedoel ik: niet te warm, niet te koud, geen regen, en geen mus-valt-van-dak-temperaturen. Verder komt het grotendeels met bakken uit de lucht en hebben we twee a drie weken last van een hittegolf. Nu vond ik dat altijd prima te doen, die paar snikhete momenten. De aanschaf van een airco kwam daarom ook nooit in me op. Ik had een ventilator, die verplaatste mooi de hete lucht op dagen dat er geen zuchtje wind stond. Prima. Maar nu, na de eerste hete dagen van 2017 staat er een mini-airco-unit-op-wieltjes te pronken in onze slaapkamer. Ha! 200 euro lichter, alsof het niets is. Maar dat ding werkt als een tiet! Nog wel even een kanttekening om aan te geven dat ik me echt niet helemaal compleet aan het aanstellen ben. Ook al is het buiten gewoon nog fris, de zon hoeft maar een middagje op ons dak te staan en het is om en nabij de 30 graden op de slaapkamer. Echt niet ok. Maakt dat het een beetje goed? Wel toch? Ik vind wel.

Liefs,
Esmee

Gender reveal party • IT'S A BOY!

Wie me volgt op Instagram weet het al. Maar voor iedereen die nog geen idee heeft: onze kleine baby is een jongetje! Yay! Ik weet het al zo lang beste mensen. En het was zo lastig om het voor me te houden! Onvoorstelbaar. Omdat ik sowieso een feestje wilde geven voor ons kleintje was de keuze voor een gender reveal snel gemaakt. We zijn nog niet zo lang geleden naar het westen verhuisd vanuit Enschede en ik mis m'n familie en vrienden soms echt enorm. Hoe leuk was het dat ze er (bijna) allemaal bij waren 28 mei! En als klap op de vuurpijl zijn er ook nog onwijs toffe foto's gemaakt. Ik kan m'n geluk niet op.
Iets in mij weet: gender reveal feestjes en babyshowers zijn over-the-top Amerikaans en uitermate cliché. Maar wat heb ik genoten van alle voorbereidingen, het inslaan van roze en blauwe party-items en de voorpret van de confetti reveal. Zoiets kan eigenlijk alleen maar misgaan, toch? Maar het ging goed! Ik kreeg weliswaar maar 1 confetti'tje in m'n mond en de rest ging precies de goeie kant op. Hulde!

Het was erg druk en veel ging die dag langs me heen. Ik was vooral aan het rondrennen met drankjes, cupcakes en suikerspinnen. Graag had ik met iedereen nog even bijgekletst, maar dat was gewoonweg niet te doen. Ik zal nooit vergeten dat iedereen er voor ons was en met ons mee juichte voor onze ongeboren baby. Zo dankbaar voor alle lieve mensen om ons heen. Echt!

Voor deze gave foto's schakelde ik Marrie Hoogakker in. En hoe leuk zijn ze geworden? Ga jij ook een gender reveal feestje geven (of misschien wel een heel ander feestje) of wil je gewoon leuk op de foto? She's your gal. Haar werk kun je hier checken: http://www.marriehoogakker.com. Ik zeg doen!

Liefs,
Esmee